ФІЛАСОФСКА-КУЛЬТУРАЛАГІЧНАЕ АСЭНСАВАННЕ КАТЭГОРЫІ “ЭКЗІСТЭНЦЫЯЛЬНЫ ВЫБАР”
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
Анатацыя
Разглядаюцца генезіс і эвалюцыя канцэпту “экзістэнцыяльны выбар”, выдзяляюцца віды выбару, даецца азначэнне экзістэнцыяльнага выбару і акрэсліваюцца яго характэрныя асаблівасці. Сцвярждаецца думка пра непаўторнасць кожнага экзістэнцыяльнага выбару, аднак іcнуюць некаторыя агульныя рысы, якія ўплываюць на мадэль паводзін чалавека ў парогавых сітуацыях. Паказана, што праблема экзістэнцыяльнага выбару не можа быць растлумачана толькі ў межах “чыстага розуму”, як дэманструе гісторыя, без сферы трансцэндэнтнага нельга зразумець ні сэнс экзістэнцыі, ні здзяйсненне экзістэнцыяльнага выбару. Экзістэнцыяльны выбар – гэта кароткачасовае дзеянне, вырашальная кропка ў шэрагу маральных выбараў, акт, здзяйсняючы які чалавек праз спазнанне трасцэндэнтнага пераходзіць на новы віток развіцця, у вечнасць.
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
Гэты твор даступны па ліцэнзіі Creative Commons «Attribution» («Атрыбуцыя») 4.0 Сусветная.
Бібліяграфічныя спасылкі
Гусейнов, А.А. Августин. О благодати и свободном произволении / А.А. Гусейнов, Г. Иррлитц // Краткая история этики. – М.: Мысль, 1987.
Апресян, Р.Г. Этика: энциклопедический словарь / Р.Г. Апресян. – М.: Гардарики, 2001.
Бердяев, Н.А. О назначении человека / Н.А. Бердяев. – М.: Мысль, 1993.
Майцена, А. Драма Иова / А. Майцена. – СПб., 2000.
Саготовский, В.Н. Философия развивающейся гармонии / В.Н. Сагатовский. – СПб., 1999. – Ч. 3: Антропология [Электронный ресурс].
Человек. Философско-энциклопедический словарь. – М.: Наука, 2000. – 516 с.
Шелер, М. К идее человека / М. Шелер // Человек: образ и сущность. – М., 1991.
Ялом, И.Д. Лечение от любви и другие психотерапевтические новеллы / И.Д. Ялом. – М., 1997.